Op Facebook vindt op dit moment iets wonderlijks plaats. Na een site over de Rivierenbuurt in Amsterdam, is ook op Facebook in een hele korte tijd een hele nieuwe community aan het ontstaan. In enkele (2) weken trekt de “Facebookgroep voor en door liefhebbers met herinneringen aan de Amsterdamse Rivierenbuurt” 169 leden. De Rivierenbuurt is ook een bijzondere buurt. Het maakt deel uit van Plan Zuid van Berlage. Een uniek stukje Amsterdam voor architecten. Concepten als licht, lucht en ruimte kregen hier eindelijk de stedenbouwkundige ‘ruimte’.
Vogelvlucht van Plan-Zuid van H.P. Berlage met de latere Rivierenbuurt op de voorgrond, gezien van oost naar west.
In de buurt hebben veel bekende Nederlanders gewoond. Anne Frank, het meisje van het beroemde dagboek, is internationaal wel de bekendste, mogen we veronderstellen. Voor de voetballiefhebbers: Rinus Michels. Van het de toneel Joop Doderer en Conny Stuart.
In de Tweede Wereldoorlog is de buurt zeer hard getroffen door de Jodenvervolging omdat 40% van de Joden in deze buurt woonden, waaronder dus Anne Frank met haar familie.
De beheerders van de facebookpagina waren al eerder betrokken bij Het Geheugen van Plan Zuid. Een mooi initiatief dat sinds 2012 als archief van de buurt functioneert.
Dit soort initiatieven zouden in meer buurten moeten komen. De historie van de bewoners, door bewoners en voor bewoners. Zoals hier door Jos Wiersema en Paul Gellings.
Al geruime tijd volg ik de blog van Dan Rockwell. Recent opende hij intrigerend met ‘Small managers need to feel big. Egotistical managers walk around like they run the place but no one enjoys an insecure, heavy handed, meddlesome manager.’ (Lees hier verder)
Al weer in 1989 verscheen van Philippe D’Iribarne het boek “Eer, contract en consensus”. De sociaalpsycholoog Geert Hofstede schreef over het boek het volgende: ‘Na een dieet van Amerikaanse managementboeken is het werk van Philippe d’lribarne een aangename verandering van spijs. Hij is een mede-Europeaan die weet wat nationale grenzen betekenen; bij beseft dat het heden rust op het verleden en dat dat dus voor de toekomst ook zal gelden. Zijn boek is geen modekreet en geen verzameling recepten, maar een potentiële classic in de lijn van het werk van andere Europeanen als Adam Smith en Max Weber.’
In het boek “Eer, contract en consensus” van Philippe D’Iribarne worden verhoudingen tussen mensen en superieuren in Frankrijk, de USA en Nederland vergeleken vanuit een sociaalwetenschappelijke benadering. In beginsel een opmerkelijk uitgangspunt, origineel en interessant wanneer je je bedenkt, dat het kader van het bedrijfsleven kijkt naar wat er in de Angelsaksische wereld gebeurd. Vooral in de bankenwereld schijnt dat ‘bon ton’ te zijn. Maar is de Angelsaksische wereld wel representatief?
Het zou verstandiger zijn, wanneer bankiers het boek van D’Iribarne zouden lezen. Laat die Amerikaanse ‘rotzooi’ eens in de kast staan of geeft het weg aan een Amerikaan!
Europa en Nederland specifiek, zijn geen ‘Verenigde Staten van Amerika’ of het ‘Verenigd Koninkrijk’. Ook Azië, Afrika, Zuid-Amerika zijn geen Angelsaksische gebieden. Het grootste deel van de wereld wil wel graag geld verdienen maar zeker niet altijd op de Angelsaksische manier!
Het boek is ook voor juristen en economen goed te lezen. Niet teveel organisatie-sociologisch vakjargon dus. Ook de opbouw van het werk valt op: de hoofdstukken worden onderbroken door tientallen “kaders” waarin de praktijk tot uitdrukking wordt gebracht met stukjes geschiedenis en korte sfeerbeelden. Het boek is een verzameling cultuurschetsen waarbij logica (Frankrijk), prestatie (VS) en nuchterheid (Nederland) naast elkaar worden gelegd.
Het boek kan leiden tot nieuwe inzichten over verhoudingen binnen het bedrijf, leidinggeven, de waarde van de werknemer, verantwoordelijkheid en tal van andere relevante aspecten. Een boek voor ondernemers, managers en werknemers over mensen, relaties en werk.
Ik heb het boek sinds kort weer eens herlezen. Zeker na het verschijnen van de boeken van Joris Luyendijk over de bankenwereld: ‘Dit kan niet waar zijn’ en Michiel Princen: ‘De gekooide Recherche’, over hoe de politie is georganiseerd en werkt – ik ken de politie wereld en komt mij bekend voor.
Zowel de bankiers als de politie kijkt graag naar Angelsaksische landen. Vreemd genoeg is dat zeker voor de politie een slecht voorbeeld gezien het feit dat het oplossingspercentage in deze landen nog beroerder is als bij ons en dat banken in Noord-Europa het zeker niet slechter doen. Zelfs in het bedrijfsleven beginnen leiders te mopperen op de huidige organisatiecultuur. Ik denk aan Jos Verveen in ‘Bullshit Management’.
Terug naar de essentie van organisaties’. Met mijn woorden: ‘Terug naar het Rijnlandse model’!
Addwhere Urban Intelligence is een initiatief van Addwhere om diensten aan te bieden op het gebied van Openbare Orde, Veiligheid, Leefbaarheid en Crisisbeheersing. Onze Consultants beschikken over gerichte kennis en hebben vele jaren ervaring binnen deze gebieden opgedaan. Zij kunnen bogen op ervaring met het analyseren van veiligheids- en leefbaarheidsinformatie in een geografische context en zijn gespecialiseerd in onderzoek, ondersteuning van beleids- en opsporingsbeslissingen, methodiek- en instrumentontwikkeling en projectbegeleiding. Vanwege hun jarenlange staat van dienst in de OOV sector zijn zij als geen ander bekend met het terughoudend en zorgvuldig omgaan met vertrouwelijke informatie.
Achtergrond
Addwhere Urban Intelligence is ontstaan uit de behoefte bij klanten om informatie op het gebied van veiligheid en leefbaarheid op een snelle manier vindbaar, begrijpelijk en toegankelijk te maken. Dit om meer inzicht te krijgen in situaties ter plaatse om zo goede maatregelen te kunnen nemen.
Informatie is, zeker op internet, in zeer grote hoeveelheden verkrijgbaar. Het vinden van de juiste informatie wordt door dit grote aanbod eerder lastiger dan makkelijker. Het gevaar van informatie-overload –meer informatie binnenkrijgen dan je kunt verwerken– is hierbij sterk aanwezig. Daarom bedenkt Addwhere Urban Intelligence oplossingen die mensen snel en effectief naar de juiste informatie leiden. Tevens kijkt Addwhere Urban Intelligence of informatie al binnen de organisatie voorhanden is.
De wortels van de Consultants van Addwhere Urban Intelligence liggen in de politiewereld en de sociale wetenschappen, zoals de politie Amsterdam-Amstelland, de Koninklijke Marechaussee en de Universiteit van Amsterdam. Mede vanuit deze achtergrond benaderen zij informatie vraagstukken steeds op een onafhankelijke wijze.
Expertise Addwhere Urban Intelligence
Gebaseerd op onze ervaring hebben we een bijzondere eigen visie en expertise ontwikkeld waarmee openbare orde, veiligheid en leefbaarheidsinformatie het best tot zijn recht komt. De toegevoegde waarde van Addwhere Urban Intelligence blijkt vooral in situaties die vragen om een op maat gesneden en doordachte, wellicht zelfs onconventionele, oplossing. De veiligheids- en leefbaarheidsfilosofie van Addwhere Urban Intelligence is onder meer gebaseerd op de in de Verenigde Staten van Amerika ontwikkelde “Fixing Broken Windows” theorie en het werk van Jane Jacobs.
Kerntaken liggen op de volgende terreinen:
Onderzoek
Advisering
Risico Analyse
Methodiek- en instrumentontwikkeling
Projectbegeleiding en ondersteuning
Meer weten over het vakgebied van de Stadsonderzoeker. Kijk eens naar deze filmpjes:
De Stadsonderzoeker is een onderdeel van Addwhere Urban Intelligence een onderzoeksbureau gespecialiseerd in sociaal wetenschappelijk onderzoek op het terrein van leefbaarheid, veiligheid en criminaliteit vanuit een stadssociologisch perspectief.
Het bedrijf heeft zijn wortels binnen de politie en de marechaussee en werkt voor gemeenten, justitiële instanties en de politie.
Naast kwalitatieve- en kwantitatieve instrumenten kunnen wij ook Business Intelligence- (BI) en Geografische Analyse technieken (GIS) inzetten voor het in beeld krijgen van wat goed en fout gaat binnen een gemeenschap. Stadsonderzoeker werkt op het snijvlak van de fysieke en de sociale leefomgeving. Hoe wonen en leven mensen in de stad? Hoe gaan zij met elkaar en hun gebouwde omgeving om én hoe brengen we dat zo in beeld dat er goede keuzes gemaakt kunnen worden?
Hoe ga je om met veiligheid? Accepteer je het gebruik van ‘Nato-prikkeldraad’ door een winkelier om zijn emballage te beschermen tegen diefstal? Accepteer je dan ook het eventuele letsel bij een ‘kruimeldief’?
